تبلیغات
من عاشقققققققققققم من عاشقققققققققققم
هرچه تنهاتر بشی دنیاتورو کمتر میخواد

ای شب از رویای تو رنگین شده                                     سینه از عطر توام رنگین شده

ای ب روی چشم من گسترده خویش                              شادی ام بخشیده از اندوه بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک                                 هستی ام ز آلودگی ها کرده پاک

ای تپش های تن سوزان من                                         آتشی در سایه ی مژگان من

ای ز گندمزار ها سرشار تر                                          ای ز زرین شاخه ها پر بارتر

ای در بگشوده بر خورشید ها                                      در هجوم ظلمت تردید ها

با توام؛دیگر زدردی بیم نیست                                    هست اگر,جزدرد خوشبختی نیست

ای دل تنگ منو و ای بارنور؟                                       های  وهوی زندگی در قعر گور

ای دو چشمانت چمنزاران من                                      داغ چشمت خورده بر چشمان من

پیش از اینت گر که در خود داشتم                               هرکسی را تو نمی انگاشتم

درد تاریکی است؛درد خواستن                                  رفتن و بیهوده خودرا کاستن

سر نهادن بر سیه دل سینه ها                                   سیینه آلودن به چرک کینه ها

در نوازش نیش ماران یافتن                                         زهر در لبخند یاران یافتن

زر نهادن در کف طرار ها                                        آه،ای با جان من آمیخته

ای مرا از گور من انگیخته                                          چون ستاره،با دوبال زر نشان

آمده از دور دست آسمان                                         جوی خشک سینه ام را آب تو

بستر رگهایم را سیلاب تو                                           در جهانی اینچنین سرد و سیاه

با قدمهایت قدمهایم براه                                         ای به زیر پوستم پنهان شده

همچو خون در پوستم جوشان شده                             گیسویم را از نوازش سوخته

گونه هایم از هُرم خواهش سوخته                               آه،ای بیگانه با پیراهنم

آشنای سبزه زاران تنم                                              آه،ای روشن طلوع بی غروب

آفتاب سرزمین های جنوب                                          آه،آه ای از سحرشاداب تر

از بهاران تازه تر،سیراب تر                                      عشق تو دیگر نیست ای،ای خیرگی است

چلچراقی در سکوت و تیرگی است                              عشق چون در سینه ام بیدار شد

از طلب پا تا سرم ایثار شد                                        این دگر من نیستم،من نیستم

حیف از آن عمری که با من زیستم                              آی لبانم بوسه گاه بوسه ات

خیره چشمانم به راه بوسه ات                                   ای تشنج های لذت در تنم

ای خطوط پیکرت پیراهنم                                         آه میخواهم که بشکافم ز هم

شادی ام یکدم بیالاید به غم                                   آه،میخواهم که برخیزم زجای

همچو ابری اشک ریزم؛های های                               این دل تنگ منو این دود عود؟

در شبستان زخمه های چنگ ودود؟                            این فضای خالی و پروازها

این شب خاموش واین آوازها؟                                    ای نگاهت لای لایِ سِحر بار

گاهوار کودکان بیقرار                                            ای نفس هایت نسیم نیم خواب

شسته از من لحظه های اضطراب                            خفته در لبخند فرداهای من

رفته تا اعماق دنیاهای من                                      چون تب عشقم چنین افروختی

لاجرم این شعر به آتش سوختی!



نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1 تیر 1391 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
(ماییم و نوای بینوایی)
بسم الله اگر حریف مایی


نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1 تیر 1391 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سسسسسسسسسسلام به دخملای خشمل و پسخرای زشت

از اونجایی که احتمال داره خود ستایش تا چند روز دیگه بیاد برای همین  دارم کوچ میکنم به وبلاگ خودم

الان اونجا اپ کردم و از این به بعد هم دیگه اونجا می اپم....

پس بدو بیا که منتظرم اینم ادرسش:

www.respina7.blogfa.com

در ضمن اگه با اون وبم باهاتون تبادل لینک نکردم بهم بگین تا بلینکمتون...
 
بدو بیا

خدافظ به این وب و نوشته هاش....
 




نوشته شده در تاریخ شنبه 21 اسفند 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
3لام یره!!!!چوطوری؟

چه خبرا؟؟؟؟من اومدم با یه دنیا حرف....

این هفته ای که گذشت براتون هفته ی خوبی بود؟من که از اول هفته تا خود امروز امتحان داشتیم

تازه هفته بعد که وحشت ناک تر هم هستهر روزشو امتحان داریم تازه از همه بدتر اینکه فاینال زبان دارم


8 تا درسه تو هر درسش هم 70 تا کلمه دیگه خودت حساب کن ببین چی میشه!!!فقط برام دعا کنین

اخه من نمیدونم  این پسرا چرا انقدر اعتماد به نفس شون بالایه!!!!می خوام خیلی چیزا بگم که براتون همینجا روشن بشه

پسرا هیچی ندارن....هیچی....فقط یه اعتماد به نفس دارن که بالای خط هشداره...
اخه با اون قیافه ی زاقارتشونبا اون صدای اگزوزی شونبا اون تیپای عجق وجق شونچطور این هوا
اعتماد به نفس دارن خدا عالمه!!!باز از همه چیزشون ضایع تر فکر می کنن خیلی نخبه ان ولی نمیدونن که مغزشون مثل جلبک میمونه(باز حالا همه به خودتون نگیرین من میگم اکثر شون نه همشون)

راستی تو رو جون هرکی دوست دارین مطالبمو درست بخونین(بیشتر منظورم به پسراست)اخه همین پست قبلیم بابام در اومد تا به یک اقا پسری بفهمونم منظورم چی بوده...

هی چند وقته می خوام اسمه وبو عوض کنم جلو خودمو میگیرم...اخه هی میان به من ننگ عاشقی می زنن...
ای بگم چیکار شی ستی(ستایش) با این اسمه وب انتخاب کردنت...

یه چی بگم بهم نمی خندین؟!!!

من نمیدونم چرا به بعضی افراد که نگاه می کنم شبیه یک چیزی می بینمشون!!!!

مثلا دبیر زیستمون خیلی شبیه گیاه هستیا دبیر ریاضی مون شبیه شیرینی خامه ایهدوست کناریم شبیه اسبه!!!اینارو که به بچه هامون میگم میگن اره راست میگی چرا تا حالا خودمون نفهمیدیم خیلی شبیه همین چیزاین...کلی با بچه ها سر این اسم گذاشتن های من می خندیمدبیر جغی مون(جغرافی مون)شبیه جوجه عقابه!!! دبیر هندسه مون شبیه دزد دریایی هست...یکی از دوستام شبیه موش کوره...جالب اینجاست که وقتی به بچه ها میگم چه جورین هیچ کدومشون ناراحت نمیشن...

نمیدونم من چرا اینجوریم؟!!!


اااااا یه جوک بگم؟!!!!یک روز یک برادر بسیجی به اسمون نگاه میکنه میبینه ستاره داره چشمک میزنه. میگه خواهرم از تو بعیده!!!خنک بود؟؟؟؟!!!خب یکی دیگه میگمیک روز  یه  یارو  تو دستشویی میمیره روحش تو هواکش گیر میکنه!!!!اینم خنک بود؟!!خب بابا من جک های با ادبی بلد نیستم همش اونجوریه

راستی امسال چه رنگیه؟؟؟مدل شلواری چه جوریه؟؟؟؟شما خریدهاتونو کردین؟

من که فقط کیف کرفتم...امروز تو کلاس بزن بکوب بود....اکثر بچه هامون پایه ان...دوست کناریم(همون اسبه) جوادی می رقصید خیلی حرفه ایه...دوستای جلوییم هم میزدن رو میز. منو ستی و چند تا پایه ی دیگه هم دست میزدیم...خلاصه که برای خودمون گروه ارکس درست کردیم

اوه اوه چند روز پیش من و ستی و یکی از بچه ها داشتیم از مدرسه میامدیم خونه...تو راه یه پسر رو دیدیم که شالشو به صورت کرواتی بسته بود و سر شو تا جایی که ممکن بود خم کرده بود تو کرواتش که سرما نخوره...
من: ستی نگا این پسر رو .انگار مجبوره شالشو اونجوری ببنده که سرشو تا خشدکش ببره تو تا سرما نخوره!!!
این حرف و که زدم ستایش و اون یکی  دوستم مثل بمب ترکیدند از خنده...

خوده پسره هم وقتی دید 3 تا کله دارن بهش نگا می کنن و میخندن از کارش شرمنده شد...

الان از اون روز هر روز پسر رو تو راه میبینیم و نیشمون باز میشهاونم خجالت میکشه سر شو میندازه پایین
همچین خوشم میاد وقتی حال این پسرارو میگیرم و شاخشونو می شکنم(الان بعضیا دارن قارت قارت صدا میدن)
بچه ها حتما تو نظر سنجی  پایین شرکت کنین...افرین...

خب دیگه خوب اتیش روشن کردیمدیگه ما بریم

اینم از فروغ جان.خودم این شعر رو خیلی دوست دارم حتما بخونین....

                                               
                                                  ((افتاب می شود))

    نگاه کن که غم درون دیده ام
   چگونه قطره قطره اب می شود
   چگونه سایه ی سیاه سرکشم
   اسیر دست افتاب می شود
    نگاه کن!

                                              تمام هستی ام خراب میشود
                                              شراره ای مرا به کام می کشد
                                              مرا به اوج می برد
                                              مرا به دام می کشد
                                              نگاه کن
                                              تمام اسمان من
                                              پر از شهاب می شود

   تو امدی ز دور ها و دور ها
  ز سرزمین عطر ها و نورها
  نشانده ای مرا کنون به زورقی
  ز عاج ها ز ابرها بلور ها
  مرا ببر امید دلنواز من
  ببر به شهر شعر ها و شورها
 
                                            به راه پر ستاره می کشانی ام
                                            فراتر از ستاره می نشانی ام
                                            نگاه کن
                                            من از ستاره سوختم
                                            لبالب از ستارگان تب شدم
                                            چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
                                            ستاره چین برکه های شب شدم
 
 چه دور بود پیش از این زمین ما
 به این کبود غرفه های اسمان
 کنون به گوش من دوباره می رسد
 صدای تو
 صدای بال برفی فرشتگان
 نگاه کن که من کجا رسیده ام
 به کهکشان به بی کران به جاویدان

                                            کنون که امدیم تا به اوج ها
                                            مرا بشوی با شراب موج ها
                                            مرا بپیچ در حریر بوسه ات
                                            مرا بخواه در شبان دیرپا
                                            مرا دگر رها نکن
                                            مرا از این ستاره ها جدا نکن
                        
 نگاه کن که موم شب به راه ما
 چگونه قطره قطره اب می شود
 سراحی سیاه دیدگان من
 به لای لای گرم تو
 لبالب از شراب خواب می شود
 به روی گاهواره های شعر من
 نگاه کن
 تو می دمی و افتاب می شود....

                           ((فروغ فرخ زاد))

نظر سنجی یادتون نره ها!!!

دوستون دارم

 تا 5 شنبه ی بعد خداحافظ

نوشته شده توسط مریم

 
  
 
 

                       

                                                        






نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 اسفند 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سسسسسسسسسلام...
چطوریییییین؟
بعد از یک هفته اومدم دلم براتون تنگیده بود
این هفته چه جوری بود؟برای من که هفته ی ارومی بود...نه اتفاق خاصی نه سورپرایزی نه...

فقط یک عالمه امتحان داشتیممنم شبا که درس میخوندم هیچ صبح ها هم ساعت 5 صبح پا میشدم درس می خوندمخلاصه که حسابی خودمو خجالت دادم و درس خوندم و...

تازگی ها دچار فشارات روانی شدم سیم میم های مغزم قاطی کرده یک فکرایی میکنه:

مثلا احساس میکنم عاشق شدمولی نمیدونم عاشق کی! کجا! حتی نمیدونم اسمش چیهفقط میدونم یک حس خوبی دارمشاید هم حسه ماله یه چیز دیگه است!!!
یا مثلا همش دوست دارم بخندم یا به یکی کخ(همون کرم خودمون)بریزمهر چند چیز عجیبی برای من نیست چون من همیشه همین طورم ولی الان خیلی زیاد شیطنت میکنم.نمونش هم همون موضوع اپ قبلی

یا تو مدرسه دبیره داره حرف میزنه منم همین طور زل زدم به چشماش ولی حواسم میره به لباساش کیفش و...
اصلا من همچین ادمی نبودم که زوم شم رو لباسایه دبیرام یا حتی فکرم پرت شه اما حالا...

مثلا همین امروز سر زنگ فیزیک دبیر داشت فرمول توضیح میداد منم داشتم تو مغزم تحلیل میکردم که چرا این اینقدر لاغره؟؟از منم لاغر تره...
واقعا من چرا اینجوریم؟

وااااااااای فردا 50 نفر مهمون رو سرمون خراب میشههر چند به قول اقای بابا مهمون حبیب خداست
ولی این مهمونای ما هر کدوم چند تا بچه ی جغله دارن که لاخ لاخ موهای من و عروسکامو میکنن.........

سه شنبه دینی داشتیمیک دبیر باحالی داریممیدونی چیه؟یک چیزایی میگفت...
مثلا میگفت جوونا هر وقت که احساس کردن وقتشه باید برن ازدواج کنن حتی شما(منظورش ما بودیم)!!!
با خودم فکر کردم مثلا یک روز برم خونه بگم:
خب دیگه مامان جون دیگه وقتشه...من شوهر میخوام...زوووود
بعد حتما مامانمم: یا
من:غلط کردم
مامانم:افرین!

این پایین هم شعر این هفته ی فروغو گذاشتم...امیدوارم خوشتون بیاد...نیومد هم به درک...
خب دیگه مارفتیم تا 5شنبه ی بعد ذت زیاد!!!(لات هم شدیم رفت)


                                                        ((بعد ها))

       مرگ من روزی فرا خواهد رسید
       در بهاری روشن از امواج نور
       در زمستانی غبار الود و دود
       یا خزانی خالی از فریاد و شور

                                           مرگ من روزی  فرا خواهد رسید
                                           روزی از این تلخ و شیرین روزها
                                           روز پوچی همچو روزان دگر
                                           سایه ای ز امروز ها دیروز ها!
       
       دیدگانم همچو دالان های تار
       گونه هایم همچو مرمرهای سرد
       ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
       من تهی خواهم شد از فریاد درد
                     
                                           می خزند ارام روی دفترم
                                           دستهایم فارغ از افسون شعر
                                           یاد می ارم که در دستان من
                                           روزگاری شعله میزد خون شعر
    
       خاک می خواند مرا هردم به خویش
       می رسند از ره که در خاکم نهند
       اه شاید عاشقانم نیمه شب
       گل به روی گور غمناکم نهند

                                           بعد من ناگه به یک سو میروند
                                           پرده های تیره ی دنیا ی من
                                           چشم های نشناسی می خزند
                                           روی کاغذ ها و دفتر های من
 
      در اتاق کوچکم پا می نهد
      بعد من با یاد من بیگانه ای
      در بر ایینه می ماند به جای
      تار مویی نقش دستی شانه ای
   
                                         می رهم از خویش و می منم ز خویش
                                         هر چه بر جا مانده ویران میشود
                                         روح من چون بادبان قایقی
                                         در افق ها دور و پنهان میشود
  
     می شتابند از پی هم بی شکیب
     روزها و هفته ها و ماه ها
     چشم تو در انتظار نامه ای
     خیره می ماند به چشم راه ها
         
                                        لیک دیگر پیکر سرد مرا
                                        می فشارد خاک دامنگیر خاک
                                        بی تو دور از ضربه های قلب تو
                                        قلب من می پوسد انجا زیر خاک

   بعد ها نام مرا باران و باد
   نرم می شویند از رخسار سنگ
   گور من گمنام می ماند به راه
   فارغ از افسانه های نام و ننگ

                   فروغ فرخ زاد                             مونیخ-زمستان 1958

نظریادتون نره
نوشته شده توسط مریم
  
 
                               
                                     






نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 اسفند 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلاااااااااااااااااام خوبییییین؟
چه خبرا؟همه چی ارومه؟
میگم این هفته هم عجب هفته ای بود
هر روز امتحان داشتیمفقط امروز روز خوبی بودرفتیم ازمایشگاه قلب گوسفند تشریح کردیم یک حالی داد
تازه دبیرمون گفته بعد عید قورباغه رو تشریح می کنیم
شنبه هیچکی تو کلاسمون دفاعی نخونده بود دبیرمونم همین که وارد کلاس شد گفت میخوام بپرسم...
خلاصه همه افتادن  به جون کتاب که سری بخونن....منم مثل بقیه داشتم میخوندم که چشمم افتاد به این جمله:
-هر پست را مهم ترین پست و هر لحظه را خطرناک ترین لحظه بداند.
منم که شیطنتم گل کرده بود  یک الف و نون به دو تا از کلمه های جمله بالایی اضافه کردم
فکر کنم فهمیدین چی دراومد جملش...
همینطور که داشتم اروم می خندیدم کتابمو به پشت سری هام نشون دادم و اونا هم شروع کردن به خندیدن
تا برگشتم دیدم دبیره زل زده به من میگه با کتابت بیا میخوام ازت درس بپرسم
من اولش موندم چیکار کنم اخه اون جمله خیلی ضایع بود
سریع پاک کنمو برداشتم.همین که دستمو بردم به پاک کنم با سرعت یک صدم ثانیه اومد جای من و کتابو از زیر دستم کشید و نوشتمو دید
رفت سر جاش نشست و گفت بیا درس جواب بده
منم که هفته ی پیش خونده بودم نیومد کلاس .حالا این هفته که نخونده بودم شانس خرکی من پرسید
خلاصه هرچی یادم مونده بود از هفته ی پیش گفتم ولی از 5 نمره شدم 2.5.
زنیکه مرده شور معلوم نیست چش بود که اون روز مثل هاپو پاچه میگرفت
وقتی پرسیدنش تموم شد بهم گفت:چرا درس نخوندی؟(با اون قیافیه مزخرفش)
من:من هفته ی پیش خوندم ولی شما نیومدین
زنیکه:اره دیگه...حالا که 4 تا 20 تو کارنامه تون دیدین دیگه درس نمیخونین...حالا این ترم نشونتون میدم
من:(تو دلم:خفه شو بیشور)
زنیکه:تو هم میگی
 مامانت بیاد مدرسه
من:باشه.(وقتی خیلی راحت بهش گفتم باشه حس کردم تا فیها خالدونش داره میسوزهچون از اون دبیرایی که دوست داره بچه ها بهش اویزون شن و هی التماسش کنن ولی من انگار نه انگار)
من قبول دارم که کاره خوبی نبود که سر کلاسش چیزی بنویسم و ... اما اونم کاره خوبی نکرد که پاشد عین این خاله زنکا نوشته های منو گرفت و خوند
دوستام میگن حالا اون یک زری زد که بگو مامانت بیاد اما تو نمیخواد بگی بیاد
بچه ها من چیکار کنم حالا؟اخه من تا حالا سر این یک مورد مامانم نیومده بود مدرسه اگه بهش بگم کپ میکنهمن خیلی ادم شر و شیطونیم ولی هیچ وقت بیگدار به اب نمی دم نمیدونم چرا این یکی اینجوری شد...
دیروز سر زنگ شیمی موضوع سر تیزهوشانی ها شد که یکی از بچه ها گفت:
خانوم این تیز هوشانی ها اصلا هم باهوش نیستنبچه های مشکل دارینروابط اجتماعی شونم خیلی بده....
خلاصه تا تونست روی بچه های تیز هوشان عیب گذاشت
از اخر دبیرمون گفت:
خب البته پسر منم تیزهوشان درس میخونه...
ما همه مردیم از خنده
این پایین براتون یکی از شعرای فروغ گذاشتم...


                                                      ((نا اشنا))
      
         باز هم قلبی به پایم افتاد
         باز هم چشمی به رویم خندید
         باز هم در گیر و دار یک نبرد
         عشق من بر قلب سردی چیره شد

                                                    باز هم از چشمه ی لبهای من
                                                    تشنه ای سیراب شد سیراب شد
                                                    باز هم دربستر اغوش من
                                                    رهرویی در خواب شد در خواب شد
    
          بر دو چشمش دیده می دوزم به ناز
         خود نمیدانم چه می جویم در او
         عاشقی دیوانه میخواهم که زود
          بگذرد از جاه و مال و ابرو

                                                 او شراب بوسه می خواهد زمن
                                                 من چه گویم قلب پر امید را
                                                 او به فکر لذت و غافل که من
                                                 طالب ان لذت جاویدم
   
       من صفای عشق می خواهم از او
        تا فداسازم  وجود خویش را
        او تنی می خواهد از من اتشین
        تا بسوزاند در او تشویش را
 
                                                او به من می گوید ای اغوش گرم
                                                مست نازم کن که من دیوانه ام
                                                من به او میگویم ای نا اشنا
                                                بگذر از من من تو را بیگانه ام
      
      اه از این دل اه از این جام امید
      عاقبت بشکست و کس رازش نخواند
      چنگ شد در دست هر بیگانه ای
      ای دریغا کس به اوازش نخواند


           فروغ فرخ زاد                           تهران-مهرماه 1333
 
واقعا این زنها با چه امیدی عاشق میشن ازدواج می کنن ولی این مردا فقط به فکر...
خب تا 5 شنبه ی دیگه خداحافظ
نوشته شده توسط مریم




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 28 بهمن 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام...سلام...سلام...
بابا باحال...بابا ایول...بابا دمتون گرم...از بس تو این 2 هفته نظر دادین جا نظریم ترکید!!!!
یک وقت خسته نشدین؟!!!
من وقتی تعداد نظرات پست قبلی رو دیدم از بس زیاد بود یهو ذوق مرگ شدم از خوشحالی!!!
اخه عزیزم وقتی میای اینجا برای شادی روح رفتگان هم که شده یک نظر کوچولو بده تازه دل یک جوونی رو هم شاد می کنی!
اوه بعد 2 هفته اومدم از بس حرف دارم موندم کدومشو اول بگم
اول یک خبر خوب:پدربزرگمو عمل کردن الانم حالش خوبه خوبه...از تمام کسایی که دعا کردن ممنون
دوم یک خبره یک ذره خوب:معدلمو شدم...نمیگمای بابا اخه خوب نشدم که بخوام بگم
از خودم توقع 19 داشتم شدم 18.57 چی فکر میکردم چی شدددد!!!
ولی عیب نداره همین که اسمت جزء برترین های کلاس بره تو برد مدرسه خودش کلیه
میگم این ولنتاین هم نزدیکه و همه در تکاپواگه من bf داشتم براش یک سیخ هم نمی گرفتم
اخه این لنگه کفشا(پسرا) ارزششو ندارن که...ااااااه اصلا ولش کن.
توی ادامه ی مطلب یک چیزی گذاشتم فقط بمب خنده ست...اینم هدیه ی ولن من به شما حتما بخونینش
پایین هم  یک شعر از فروغ گذاشتم برین حال کنین...دیدم خیلی از شعراش استقبال کردین یک قشنگشو گذاشتم
واقعا تا حالا ادمی به باحالیه من دیدین؟!!!
البته این شعرش ماله افراد بالای 30
راستی یادتون نره هر 5 شنبه اپ می کنم...اوه ولنتاین همه مبارک و یک دنیا بوس از طرف من به همتون
×=  اه خدای من!


                                                 ((اینه ی شکسته))

           دیروز به یاد تو و ان عشق دل انگیز
           بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم
           در اینه بر صورت خود خیره شدم باز
           بند از سر گیسویم اهسته گشودم
                           
                                          عطر اوردم بر سر و سینه فشاندم
                                          چشمانم را نازکنان سرمه کشاندم
                                          افشان کردم زلفم را بر سر شانه
                                          در کنج لبم خالی اهسته نشاندم
          
          گفتم به خود  انگاه صد افسوس که او نیست
          تا مات شود زین همه افسونگری و ناز
          چون پیرهن سبز ببیند به تن من
          با خنده بگوید که چه زیبا شده ای باز

                                        او نیست که در مردمک چشم سیاهم
                                        تا خیره شود عکس رخ خیش ببیند
                                        این گیسوی افشان به چه کار ایدم امشب
                                        کو پنجه ی او که در ان خانه گزیند(اوخی)

         او نیست که بوید چو در اغوش من افتد
         دیوانه صفت عطر دلاویز تنم را
         ای اینه مردم از این حسرت و افسوس
         او نیست که بر سینه فشارد بدنم را(ای بابا من به جای فروغ شرمنده شدم.شما به دل نگیرین)

                                        فروغ فرخ زاد                       اهواز-زمستان 1333

قشنگ بود؟
حالا بریم سراغ هدیه من به شما توی ادامه ی مطلبه...
         

                                                       


ادامه مطلب
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 بهمن 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام به بروبچ پایهشطورین؟خوبین؟
من که از این بهتر نمیشم...یعنی من و این همه خوشبختی محاله...محاله...محاااااله...
این امتحانا هم تموم شد ولی از بس سخت بود بابامون(پدرمون)در اومد
فقط برام دعا کنین معدلم بالای 19 بشه اونوقت خودم و شما رو این وب و کل جهانو می ترکونم...
بچه ها برای پدربزرگم دعا کنین هفته ی اینده عمل قلب دارهمن میمیرم اگه خدایی نکرده بلایی سرش بیاد
فقط براش دعا کنین...اگه بمیرم اونوقت دیگه مریمی در کار نیست که بیاد براتون شعرای فروغ بزاره.زیراب پسر هارو بزنه.لینکتون کنه...
از این به بعد هر 5شنبه اپ میکنم دیگه خودتون بیاین من خبرتون نمی کنم ولی اگه نظرات این پست 50 تا به بالا نباشه دیگه اپ نمی کنم تا 5شنبه ی 2 هفته  دیگه
پس هم اکنون نیازمند یاری سبز دستانتان هستیم
می خواستم براتون اپ اموزنده بزارم حال کنین اما توی اون وبلاگم گذاشتم(www.respina7.blogfa.com)
در عوض 2 تا شعر از فروغ براتون گذاشتم.کوتاهه اما خیلی قشنگه
به نظرم اگه این فروغ شعر پایین رو(بوسه)ادامه میداد به جاهای خوب می رسید حیف که زود تموم شد!!
                                                              
                                                                 ((بووووسه)))
                 
                   در دو چشمش گناه می خندید
                   بر رخش نور ماه می خندید
                   در گذرگاه ان لبان خموش
                  شعله ای بی پناه می خندید
                                                               
                                                                   شرمناک و پر از نیازی گنگ
                                                                   با نگاهی که رنگ مستی داشت
                                                                   در دو چشمش نگاه کردم و گفت
                                                                   ((باید از عشق حاصلی برداشت))
                                      
                  سایه ای روی سایه ای خم شد
                  در نهانگاه راز پرور شب
                  نفسی روی گونه ای لغزید
                  بوسه ای شعله زد میان دو لب
          
                                                                    تهران-مهر ماه 1333  (فروغ فرخ زاد))
               
این شعر دیگه هم اخرین شعر فروغه که خیلی پر معنی و قشنگهامیدوارم خوشتون بیاد
 
                                                    
                                                     ((پرنده مردنی است))

                دلم گرفته است
                دلم گرفته است
                                         
                                                            به ایوان میروم و انگشتانم را
                                                            بر پوست کشیده ی شب می کشم
                                                            چراغ های رابطه تاریک اند
                                                            چراغ های رابطه تاریک اند
                کسی مرا به افتاب
                معرفی نخواهد کرد
                کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد
                پرواز را به خاطر بسپار
                        پرنده مردنی است.

                                                          ((فروغ فرخ زاد))
حالا کدوم یکیشون قشنگ تر بود؟
نظر یادتون نره و بای...
نوشته شده توسط مریم


نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 7 بهمن 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام...خوفیییییین؟...با امتحانا چیکار میکنین...همچنان خر میزنین؟
من که دارم کتابامو میجویم...ولی ادم خیلی هرصش میگیره وقتی میره سر امتحان میبینه 1 سوال بلد نیست!
این مراقبای ما هم سیبیل در سیبیل وایمیستن اصلا ادم نمی تونه از امداد غیبی کمک بگیره!!!!
ولی تمام مزه ی امتحان به تقلبشه.اقا یک فازی میده که نگو!
سر امتحان عربی با پشت سریم تقلب کردیم.ما کنار دیوار میشینیم.دیوارهامونم تا نصفه سنگه.
من با پشت خودکارم میزدم به دیوار اون میشنید میگفت چی موندی منم روی پاکنم سوالو مینوشتم و پاکن رو یک جوری میگرفتم که سوالو ببینه...
هی خدااااااااااا!!!کی میشه این  لعنتیا(امتحانا!)تموم بشن!
راستی وبمون یک سواله شد...اوخی تولد تولد تولدش مبارکاوووووووووو...حالا دست دست...
بیا وسط قرش بده ...بپا هولش نده...اها اها...فضا کمه تا که قر بدم منم مثه همه...اها اها...
وای دلم اونقدر برای مهمونی و جشن تولد و کادو و اینجور چیزا تنگ شده که حد نداره...
ای بابا باز من رفتم تو خیال!
اییییییش فردا امتحان زبان فارسی داریمامروز هم امتحان هندسه داشتیم فکر کنم 20 بشم هووووووووووووورا...بچه ها برام دعا کنین...
تصمیم گرفتم اخر هر پستم یکی از شعرای فروغ بزارم...
حتما بخونیدش ضرر نمی کنین...
این شعر خیلی طولانی بود من کمش کردم تازه کلی هم صحنه داشت!!!
من نمیدونم این فروغ خدابیامرز چه علاقه ای به لب و اینجور چیزا داشته!با خودم فکر میکنم یعنی اون زمان هم بله؟!!!
من رفتم تا اپ بعد...به گاوخونی تون ادامه بدین تا موفق بشین...بابااااای...

                                         ((ایمان بیاوریم به اغاز فصل سرد))

           و این منم
                           زنی تنها  
                                          در استانه ی فصلی سرد
           زمان گذشت
                           زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت
                                                                                   چهار بار نواخت
          امروز روز اول دیماه است
                           من راز فصل ها را میدانم
                                                   و حرف لحظه ها را می فهمم
          در کوچه باد می اید
                          در کوچه باد می اید
          ومن به جفت گیری گل ها می اندیشم
                                                    به غنچه هایی با ساغه های لاغر کم خون
          در کوچه باد می اید
                           این ابتدای ویرانی ست
          ان روز هم که دست های تو ویران شدند باد می امد
          ایمان بیاوریم
                          ایمان بیاوریم به اغاز فصل سرد
          و سال دگر وقتی بهار
                          با اسمان پشت پنجره همخوابه می شود
          و در تنش فوران میکند
                         فواره های سبز ساقه های سبکبار
          شکوفه خواهد داد ای یار    ای یگانه ترین یار!
                                                                      ایمان بیاوریم به اغاز فصل سرد
          ((فروغ فرخزاد))
          نوشته شده توسط مریم




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 22 دی 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلوووووووووووم.خوبیییییییین؟تعطیلات خوش گذشت؟چه کارا کردین تو این چند روز؟
من که شنبه امتحان زبان فارسی دارم هنوز یک کلمه درس نخوندم.

اخه میدونی حسش نیست .کتابو باز میکنم یک سوال میخونم بد تا یک ربع میرم تو رویا!باز یک ذره دیگه میخونه دوباره میرم تو فکر...
با خودم فکر کردم فعلا درس نخونم سنگین ترم و اومدم نت.
چند روز پیش داشتم دفتر خاطراتمو ورق میزدم چشمم به اخرین خاطره افتاد تاریخش مال 24/8/89 بود.
من خیلی اهل شعر نیستم اما عاشق شعرای فروغ هستم.
بعضی از شعراش واقعا قشنگه مثل همین شعر ((حلقه)).
این شعره پایین رو تو همون تاریخی که گفتم تو دفتر خاطراتم نوشته بودم...
حتما شعر پایینو بخونین من که خوندم دلم برای کل زنای دنیا سوخت که با چه امیدی...

                             ((حلقه))
دخترک خنده کنان گفت که چیست
                                 راز این حلقه ی زر
راز این حلقه که انگشت مرا
                                 اینچنین تنگ گرفته ست به بر
و از این حلقه که در چهرهی او
                                 این همه تابش و درخشندگی ست
مرد حیران شد و گفت
                   (حلقه ی خوشبختی است حلقه ی زندگی است!)

همه گفتند:مبارک باشد
                  دخترک گفت:(دریغا که مرا باز در معنی ان شک باشد)
سال ها رفت و شبی
                         زنی افسرده نظر کرد بران حلقه ی زر
دید در نقش فروزنده ی او
                          روز هایی که به وفای شوهر
                                                     به هدر رفته هدر
زن پریشان شد ونالید که وای
                                  وای این حلقه که در چهره ی او
باز هم تابش و درخشندگی است
                                  حلقه ی بردگی و بندگی است!

واقعا چقدر بعضی از این مردا پستن...
اسمشون مرده ولی نامردن(بعضی هاشون)
بعد میگین چرا تو با مردا اینقدر چپی...
نظرشما چیه؟با من موافقین؟
البته از حق نگذریم بعضی هاشونم واقعا ماه هستن...مثل بابا و داداشی خودم...

شاید تا هفته بعد اپ نشم اما منتظر نظراتون هستم.
پس به امید دیدار...




نوشته شده در تاریخ جمعه 26 آذر 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()

سلام به همه...

این هم قسمت بعدی رمان عشق یا اعتقاد...

اوه شرمنده که دیر اپ میشم اخه خیلی امتحان داریم و اصلا وقت سر خاروندن هم ندارم.

درضمن دیگه کمتر تو وبه ستایش میام بیشتر وبه خودم اپ میشم اگه خواستین اونجا بیاین ادرسشو تو پست قبلی نوشتم.

بای



ادامه مطلب
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 23 آذر 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام به همه.خوفیییییین؟
بالاخره این ستایش ادامه ی رمانشو بهم داد.یعنی منو دق داد تا بده.
راستی می خواستم بگم ستی(ستایش)چندتا رمان دیگه هم نوشته که هروقت این یکی تموم شد اونا روهم میزارم.
یه خبره دیگه...اگه گفتی؟حدس بزن...نمی تونی خودم میگم...
من...من...من...
نمیگم...

شوخی کردم خودم میگم راستش من یک وب خوشمل ساختم که فقط برای خودمه و روزمرگی هامو توش مینویسم...
تازه درست کردم اگه تونستین یک سری بهش بزنین و اگه ازش خوشتون اومد خواستین تبادل لینک کنین خبرم کنین حتما اینم ادرسش www.respina7.blogfa.com
منتظرتون هستم بااااااااااااااای


ادامه مطلب
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 18 آذر 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام بروبکس باحال
چطورین؟خوبین؟چه خبرا؟من که خوبه خووووووبم.منو نگا من الان اینجوریم
چون خیلی بچه های با جنبه ای بودین دوباره اومدم تا قسمت بعدی مرد ها رو بگم
باز هم میگم اینا فقط جنبه ی شوخی داره...
حتما بخونین خیلی خنده داره...
_چه وقت مردها عاشق می شوند؟
_چه وقت مردها عاشق نمی شوند!
_وقتی مامانشون بگه!
_چون یکدفعه می شوند خودشان هم نمیدانند کی می شوند!
_یک روز از همین روزا!
2_مردها وقتی تصمیم به ازدواج می گیرن چیکار می کنند؟
_اون موقع نمی تونن کار خاصی بکنن!
_تمام تلاششونو می کنن که بتونن یه کاری بکنن!
_به مامانشون میگن که یه کاری بکنه چون دیگه وقتشه که اونا رسما خیلی کارا بکنن.
_میرن کلاس امادگی جسمانی!
3_مردا چطور زن زندگیشونو می گیرن؟
_با دست
_با تور
_با چنگ و دندون
_با زبون
4_معیار مردها برای انتخاب همسر چیه؟
_هرکه پیش امد خوش امد(من واقعا با این یکی موافقم)
_به روش جستجوی ترتیبی در لیست سیاه.
_ده بیست سی چهل
_به قول مادربزرگه پسر:بچه نفهم دختر مثل پارچه میمونه هر روز یک مدل بهترش میاد.وایمیستن بهترش بیاد.
حالا شما چند درصد از این حرفارو قبول دارین؟خواهشا صادقانه بگین.
نوشته شده توسط مریم

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 9 آذر 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام بچه ها.حالتون خوبه؟تعطیلی ها خوش گذشت؟
از فردا باز درس و مدرسه و کلاس زبان و....شروع میشه.واااااااااااااااااااااای

چندروزه که خیلی ناراحتم.خودمم دلیلشو نمیدونم
حتی تو مدرسه هم دوستامو دبیرام میگن چرا اینقدر ناراحتی اخه تعریف از خودم نباشه دختره خیلی شیطونو و خنده رویی هستم و همیشه کاری میکنم که دیگرانو بخندونم اما حالا خودم مثل این ادامای افسرده شدم...
سر هرچیزکوچیکی زود عصبانی میشم و سریع میزنم زیره گریه!
یکی از دوستام میگه شاید عاشق شدی که اینقدر تو خودتی!!!!خندم گرفته بود از دستش اخه منو عشق و عاشقی؟!!!!!!!
یکی دیگه میگفت شاید نمره ی امتحانتو بد شدی یا یکی از دبیرا زده تو حالت.(اخه دبیرای ما استاده حال گیرین)
یکیشون که اصلا مشکل روحی روانی داره یکسره به بچه ها گیرای بیخود میده و بچه ها هم مجبور میشن ساکت بشن چون اگه جوابشو بدن بی برو برگرد میفرستشون دفترولی من همیشه جوابشو با رعایت احترام میدم .وقتی حرف چدت و پرت میگه انتظار داره بچه ها بخندن یا یه عکس العملی از خودشون نشون بدن ولی من زول میزنم تو چشاش.وااااااااااااای ازش متنفرم.شماها هم همچین دبیرایی دارین یا داشتین؟
از کجا رسیدم به کجا!داشتم میگفتم خلاصه یه درد لاعلاجی گرفتم که علایمش افسردگی بی دلیل!گریه ی بی دلیل!
در هر صورت اگه راهکاری دارین به من بگین که اگه اینطوری ادامه بدم تا چندروز دیگه به دیار باقی میرم!بعد دیگه کی هست که برای شما از مردا بگه؟!
کی هست که شمارو لینک کنه؟!کی هست که این وبلاگو بچرخونه؟!کی هست که شمارو بخندونه؟!اونوقت مریم بی مریم
در اوج ناراحتی بازم دست از چرت و پرت گفتن برنمیدارم.
من برم بخوابم که الان در راه خواب به شهادت میرسم...
خداحافظ
خخخخخخخخخخخخخ پففففففففففففف خخخخخخخخخ پففففففففففف




نوشته شده در تاریخ جمعه 5 آذر 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
سلام بچه ها حتما مطلب زیرو بخونین.
فقط خواهشن بی جنبه بازی در نیارین اینا همش شوخیه.

هرچندوقت یک قسمتشو میزارم.
_هدف خداوند از افرینش مردها چه بود؟
1_هدف خاصی نبود.
2_گل اضافی بود.

3_نسخه ی ازمایشی بود.
4_اصلا کار خدا نبود.
_اگر خدا مردهارا نمی افرید بجاش چی می افرید؟
1_چیز خاصی نمی افرید.
2_پیراشکی
3_خروس دریایی
4_فضای خالی
_اگرجمعیت مردها منقرض شود چه می شود؟
1_مگه قراره اتفاقی بیفته؟
2_خارشتر کویرلوت که افت نداره.

3_اکوسیستم به شرایط بدون انگل برمی گردد.
4_یه هیولا کمتر و دنیا قشنگتر.
ادامه دارد...
نوشته شده توسط مریم از وبلاگ شیوا جوووون


نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 26 آبان 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
http://www.kanoon.ir/Public/ExternalLink.aspx?ref=uaI5wJSNNMqGwxK/4qSOqg==&des=Default.aspx