تبلیغات
من عاشقققققققققققم من عاشقققققققققققم
هرچه تنهاتر بشی دنیاتورو کمتر میخواد
سلام...سلام...سلام...
بابا باحال...بابا ایول...بابا دمتون گرم...از بس تو این 2 هفته نظر دادین جا نظریم ترکید!!!!
یک وقت خسته نشدین؟!!!
من وقتی تعداد نظرات پست قبلی رو دیدم از بس زیاد بود یهو ذوق مرگ شدم از خوشحالی!!!
اخه عزیزم وقتی میای اینجا برای شادی روح رفتگان هم که شده یک نظر کوچولو بده تازه دل یک جوونی رو هم شاد می کنی!
اوه بعد 2 هفته اومدم از بس حرف دارم موندم کدومشو اول بگم
اول یک خبر خوب:پدربزرگمو عمل کردن الانم حالش خوبه خوبه...از تمام کسایی که دعا کردن ممنون
دوم یک خبره یک ذره خوب:معدلمو شدم...نمیگمای بابا اخه خوب نشدم که بخوام بگم
از خودم توقع 19 داشتم شدم 18.57 چی فکر میکردم چی شدددد!!!
ولی عیب نداره همین که اسمت جزء برترین های کلاس بره تو برد مدرسه خودش کلیه
میگم این ولنتاین هم نزدیکه و همه در تکاپواگه من bf داشتم براش یک سیخ هم نمی گرفتم
اخه این لنگه کفشا(پسرا) ارزششو ندارن که...ااااااه اصلا ولش کن.
توی ادامه ی مطلب یک چیزی گذاشتم فقط بمب خنده ست...اینم هدیه ی ولن من به شما حتما بخونینش
پایین هم  یک شعر از فروغ گذاشتم برین حال کنین...دیدم خیلی از شعراش استقبال کردین یک قشنگشو گذاشتم
واقعا تا حالا ادمی به باحالیه من دیدین؟!!!
البته این شعرش ماله افراد بالای 30
راستی یادتون نره هر 5 شنبه اپ می کنم...اوه ولنتاین همه مبارک و یک دنیا بوس از طرف من به همتون
×=  اه خدای من!


                                                 ((اینه ی شکسته))

           دیروز به یاد تو و ان عشق دل انگیز
           بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم
           در اینه بر صورت خود خیره شدم باز
           بند از سر گیسویم اهسته گشودم
                           
                                          عطر اوردم بر سر و سینه فشاندم
                                          چشمانم را نازکنان سرمه کشاندم
                                          افشان کردم زلفم را بر سر شانه
                                          در کنج لبم خالی اهسته نشاندم
          
          گفتم به خود  انگاه صد افسوس که او نیست
          تا مات شود زین همه افسونگری و ناز
          چون پیرهن سبز ببیند به تن من
          با خنده بگوید که چه زیبا شده ای باز

                                        او نیست که در مردمک چشم سیاهم
                                        تا خیره شود عکس رخ خیش ببیند
                                        این گیسوی افشان به چه کار ایدم امشب
                                        کو پنجه ی او که در ان خانه گزیند(اوخی)

         او نیست که بوید چو در اغوش من افتد
         دیوانه صفت عطر دلاویز تنم را
         ای اینه مردم از این حسرت و افسوس
         او نیست که بر سینه فشارد بدنم را(ای بابا من به جای فروغ شرمنده شدم.شما به دل نگیرین)

                                        فروغ فرخ زاد                       اهواز-زمستان 1333

قشنگ بود؟
حالا بریم سراغ هدیه من به شما توی ادامه ی مطلبه...
         

                                                       
                                              (( بچه))
زن و شوهر جوانی که بچه دار نمی شدند برای یافتن چاره به یکی از بهترین

پزشکان متخصص مراجعه کردند. پس از معاینات و آزمایش های مربوطـــه،

پزشک نظر داد که متاسفانه مشکل از مرد میباشد و تنها راه حل ممکن، بهره

برداری از خدمات «پدر جایگزین» است. زن: منظورتان از پدر جایگزین چیست؟

پزشک: مردی که با دقت انتخاب می شود تا نقش شوهر را اجرا و به بارداری خانم

کمک کند. زن تردید نشان داد لکن شوهرش بچه می خواست و او را راضی کرد

تا راه حل را بعنوان تجویز پزشک بپذیرد.چند روز بعد جوانی را یافتند تا زمانیکه

شوهر در خانه نباشد برای انجام وظیفه مراجعه کند. روزموعود فرا رســــــــــــید،

لکن همسایه نیز عکاسی را برای گرفتن عکس از نوزاد خود خبر کرده و منتظر او

بودند.

از بد حادثه عکاس آدرس را اشتباهی رفته و به خانه زوج جوان رسید و در زد. زن در را

باز کرد.

- سلام، برای موضوع بچه آمدم.

- سلام، بفرمائید. مشروب میل دارید؟

- نه، متشکرم. الکل با کار من سازگاری نداره. علاوه بر اون میخوام هرچه زودتر

شروع کنم.

- باشه! بریم اتاق خواب؟

- حرفی نیست، هرچند که سالن مناسب تر است؛ دو تا روی فرش، دوتا رو مبل و

یکی هم تو حیاط.

- چند تا؟

- حداقل پنج تا. البته اگر بیشتر خواستید حرفی نیست.

عکاس در حالیکه آلبومی را از کیف خود بیرون می آورد، ادامه داد:

- مایلم نمونه کارم را نشونتون بدم. روشی را بکار می برم که مشتریام خیلی دوست

 دارن.. مثلاً

ببینید این بچه چقدر زیباست. اینکار رو تو یک پارک کردم.. وسط روز بود و مردم جمع

شدن تماشا

کنن. اون خانم خیلی پر توقع بود و مرتباً بهانه می گرفت. در نهایت مجبور شدم از دو

تا از دوستام

کمک بگیرم. علاوه بر اون یه بچه گربه هم اونجا بود و دم و دستگاه رو گاز می گرفت.

زن بیچاره حیرت زده به سخنان گوش می کرد.

- حالا این دوقلوها را نگاه کنین. اینبار خودی نشان دادم. مامانه همکاری تاپی کرد

وظرف پنچ دقیقه

کارمون رو تموم کردیم. رسیدم و با دو تا تق تق همه چیز روبراه شد و این دوقلوهائی

 که می بینید.

حیرت زن به نوعی سرگیجه تبدیل شده بود و عکاس اینگونه ادامه می داد:

- در مورد این بچه کار سخت تر بود. مامانش عصبی شده بود. بهش گفتم شما آروم باشید تا من کار

خودمو بکنم. روشو برگردوند و همه چی بخوبی و خوشی پایان یافت. چیزی نمونده بود که زن بیچاره

از حال برود. طرف آلبوم را جمع کرده و گفت:

- شروع کنیم؟

- هر وقت شما بگین!

- عالیه! میرم سه پایه رو بیارم.

- سه پایه؟ برای چی؟

- آخه وسیله کار خیلی بزرگه. نمی تونم تو دست بگیرمش و بایستی بذارمش رو سه

 پایه و ... خانم؟؟؟؟

.... خانووووووم.... کجا میری؟ چرا فرار میکنی؟ پس بچه چی شد؟؟؟؟


خوب بود؟از هدیه ام خوشتون اومد؟!!!
تا هفته ی دیگه بای

نوشته شده توسط مریم

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 بهمن 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
http://www.kanoon.ir/Public/ExternalLink.aspx?ref=uaI5wJSNNMqGwxK/4qSOqg==&des=Default.aspx