تبلیغات
من عاشقققققققققققم من عاشقققققققققققم
هرچه تنهاتر بشی دنیاتورو کمتر میخواد
سسسسسسسسسلام...
چطوریییییین؟
بعد از یک هفته اومدم دلم براتون تنگیده بود
این هفته چه جوری بود؟برای من که هفته ی ارومی بود...نه اتفاق خاصی نه سورپرایزی نه...

فقط یک عالمه امتحان داشتیممنم شبا که درس میخوندم هیچ صبح ها هم ساعت 5 صبح پا میشدم درس می خوندمخلاصه که حسابی خودمو خجالت دادم و درس خوندم و...

تازگی ها دچار فشارات روانی شدم سیم میم های مغزم قاطی کرده یک فکرایی میکنه:

مثلا احساس میکنم عاشق شدمولی نمیدونم عاشق کی! کجا! حتی نمیدونم اسمش چیهفقط میدونم یک حس خوبی دارمشاید هم حسه ماله یه چیز دیگه است!!!
یا مثلا همش دوست دارم بخندم یا به یکی کخ(همون کرم خودمون)بریزمهر چند چیز عجیبی برای من نیست چون من همیشه همین طورم ولی الان خیلی زیاد شیطنت میکنم.نمونش هم همون موضوع اپ قبلی

یا تو مدرسه دبیره داره حرف میزنه منم همین طور زل زدم به چشماش ولی حواسم میره به لباساش کیفش و...
اصلا من همچین ادمی نبودم که زوم شم رو لباسایه دبیرام یا حتی فکرم پرت شه اما حالا...

مثلا همین امروز سر زنگ فیزیک دبیر داشت فرمول توضیح میداد منم داشتم تو مغزم تحلیل میکردم که چرا این اینقدر لاغره؟؟از منم لاغر تره...
واقعا من چرا اینجوریم؟

وااااااااای فردا 50 نفر مهمون رو سرمون خراب میشههر چند به قول اقای بابا مهمون حبیب خداست
ولی این مهمونای ما هر کدوم چند تا بچه ی جغله دارن که لاخ لاخ موهای من و عروسکامو میکنن.........

سه شنبه دینی داشتیمیک دبیر باحالی داریممیدونی چیه؟یک چیزایی میگفت...
مثلا میگفت جوونا هر وقت که احساس کردن وقتشه باید برن ازدواج کنن حتی شما(منظورش ما بودیم)!!!
با خودم فکر کردم مثلا یک روز برم خونه بگم:
خب دیگه مامان جون دیگه وقتشه...من شوهر میخوام...زوووود
بعد حتما مامانمم: یا
من:غلط کردم
مامانم:افرین!

این پایین هم شعر این هفته ی فروغو گذاشتم...امیدوارم خوشتون بیاد...نیومد هم به درک...
خب دیگه مارفتیم تا 5شنبه ی بعد ذت زیاد!!!(لات هم شدیم رفت)


                                                        ((بعد ها))

       مرگ من روزی فرا خواهد رسید
       در بهاری روشن از امواج نور
       در زمستانی غبار الود و دود
       یا خزانی خالی از فریاد و شور

                                           مرگ من روزی  فرا خواهد رسید
                                           روزی از این تلخ و شیرین روزها
                                           روز پوچی همچو روزان دگر
                                           سایه ای ز امروز ها دیروز ها!
       
       دیدگانم همچو دالان های تار
       گونه هایم همچو مرمرهای سرد
       ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
       من تهی خواهم شد از فریاد درد
                     
                                           می خزند ارام روی دفترم
                                           دستهایم فارغ از افسون شعر
                                           یاد می ارم که در دستان من
                                           روزگاری شعله میزد خون شعر
    
       خاک می خواند مرا هردم به خویش
       می رسند از ره که در خاکم نهند
       اه شاید عاشقانم نیمه شب
       گل به روی گور غمناکم نهند

                                           بعد من ناگه به یک سو میروند
                                           پرده های تیره ی دنیا ی من
                                           چشم های نشناسی می خزند
                                           روی کاغذ ها و دفتر های من
 
      در اتاق کوچکم پا می نهد
      بعد من با یاد من بیگانه ای
      در بر ایینه می ماند به جای
      تار مویی نقش دستی شانه ای
   
                                         می رهم از خویش و می منم ز خویش
                                         هر چه بر جا مانده ویران میشود
                                         روح من چون بادبان قایقی
                                         در افق ها دور و پنهان میشود
  
     می شتابند از پی هم بی شکیب
     روزها و هفته ها و ماه ها
     چشم تو در انتظار نامه ای
     خیره می ماند به چشم راه ها
         
                                        لیک دیگر پیکر سرد مرا
                                        می فشارد خاک دامنگیر خاک
                                        بی تو دور از ضربه های قلب تو
                                        قلب من می پوسد انجا زیر خاک

   بعد ها نام مرا باران و باد
   نرم می شویند از رخسار سنگ
   گور من گمنام می ماند به راه
   فارغ از افسانه های نام و ننگ

                   فروغ فرخ زاد                             مونیخ-زمستان 1958

نظریادتون نره
نوشته شده توسط مریم
  
 
                               
                                     






نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 اسفند 1389 توسط maryam_setayesh | نظرات ()
http://www.kanoon.ir/Public/ExternalLink.aspx?ref=uaI5wJSNNMqGwxK/4qSOqg==&des=Default.aspx